با سلام خدمت دوستان عزیزی که هر چند مدت یه باری این وجود رو تحمل می کنن!

بعد مدتی اومدم  به این خراب اباد سر بزنم که یکی از دوستان یه مطلب رو نوشته بودن که واسه خودم خیلی جالب بود اما حقیقتا دو خط اخرش منو به شدت گیج کرده امیدوارم اگه گذرتون این طرفا افتاد حتما این قضیه رو روشن بکنید ممنون میشم.از بابت اینکه منت گذاشتید هم سپاسگزارم.

زندگي در گذر است
اين كه چطور وچگونه آن گذرد مسله اي است
زندگي تشنه ثانيه هاست
تشنه عمر گران آدمي است
زندگي حاصل اين ثانيه هاست
حاصل عمر گران بشري است
بشري زاده خاك بي وجودي است
كه اكنون پاي بر بي وجودي نهادست
كه گه گاهي خاك نيز از آن شرم سار است
اما كه خاك كس نيست در سرشت آدمي
چون زاده روح ايزدي است.

و این دل گفته فروغ که شنیدنش خالی ازلطف نیست

   اه ای زندگی منم که هنوز

  با همه پوچی از تو لبریزم

  نه به فکرم که رشته پاره کنم

  نه بر انم که از تو بگریزم...

اصلا تو این لحظه انگار زندگی جریان نداره.

   بهنر انست که رنگ را بردارم و روی تنهایی خود نقشه مرغی بکشم!

در پناه حق

      "لیلی بی مجنون"

                     صاحب ان قلعه دور

                                           به کنج این قفس نشست

                    غریبه ای که مست عشق

                                                  با همه کوچکی اش

                                                               دلم ربودو بر نگشت...

   رهرو شب ز کوچه ای خواب ستاره دیده بود

                                          غافل از ان یاد کبود که عاشقی ندیده بود

با همه حقارتش مجنون را دست بسته بود!

                                       ای کاش لیلی را هنوز مجنون هم ندیده بود!

  شروع ان قصه تلخ شروع یک فسانه بود

                                      که اشک من در این قفس ویرانه ان قلعه بود 

 ای باور ساده من!جور زمانه را ببین

                                     شاید که این اه دلت زمانه را رحم اورد!؟

                 به گوش خود فرو کن نغمه بی کسی را

                 شاید که شاه عشقت روشن کند شبی را!

 به نام داور بر حق  يگانه مطلق

با سلام و تبريك عيد گذشته خدمت دوستاي خوب

بعد از مد تها اومدم  كه به قولم عمل كرده باشم و واسه خودم جالب بود كه تو اين پست

40 توصيه واسه ارامش رو بزارم كه اول از همه بدرد خودم ميخوره اميد وارم كه براي شما هم حداقل يه راهش جواب بده . راستي از اينكه يه كوچولو طولاني من شرمنده

ü      با دوستي رازد ار درد دل كنيد.

ü      با غبا ني كنيد.

ü      اشك بريزيد.

ü      پاكيزه باشيد.

ü      به صداي اواز پرندگان گوش بسپاريد.

ü      نظم را رعايت كنيد.

ü      طلوع و غروب خورشيد را تما شا  كنيد.

ü      صادق باشيد.

ü      گل ها را ببوييد.

ü      به كساني كه دوستشان داريد ابراز علاقه كنيد.

ü      به دامان طبيعت برويد.

ü      همه كاينات را دوست بداريد.

ü      ساعت مچي را رها كنيد.

ü      گاهي شقيقه هايتان را ماساژ دهيد.

ü      بيش از 10 ساعت در رختخواب نمانيد.

ü      مودب و مهربان باشيد.

ü      موهاي خود را شانه بزنيد.

ü      به قولهايتان عمل بكنيد.

ü      موسيقي ملايم گوش كنيد.

ü      مشكلات خود را  بنويسيد.

ü      هميشه لبخند بزنيد.

ü      ليستي از موفقيت هايي كه تا كنون كسب كردهايد را فراهم كنيد.

ü      گاهي نفس عميق بكشيد.

ü      مثبت انديش باشيد.

ü      هر روز استحمام كنيد.

ü      خود وديگران را ببخشيدو بخشش كنيد.

ü      شير بخوريد.

ü      گذشته ها را رها كنيدو به امروز فكر كنيد.

ü      ظرفي پر از ميو ه را تماشا كنيد.

ü      هر روز 8 ليوان اب بنوشيد.

ü      براي رسيدن به اهداف خود برنامه ريزي كنيد.

ü      تغذيه مناسب داشته باشيد.

ü      اهداف خود را براي زندگي تعيين كنيد.

ü      به ميزان كافي استراحت كنيد.

ü      راز نگهدار باشيد.

ü      ليستي از كار هايي كه تا به حال براي انها تشويق شده ايد بنويسيد.

ü      به خود وديگران احترام بگذاريد.

ü      به خدا ايمان داشته باشيد.

ü      به جريان رود نگاه كنيد.

ü      هرگز فراموش نكنيد كه  انسانيد.

و اما ۳ خرداد سالروز فتح خرمشهر بزرگترین د ژی که فتحش صبر لازم داشت وهمت بزرگی رو درخواست می کرد رو هم تبریک میگم امیدوارم که به حرمت خونهایی که ریخته شد اشکهایی که دیده شد و جونهایی که هدیه شد ماها بتونیم کمی انسانیت رو از خودمون مایه بزاریم و خرج بکنیم ازش ...

به امید اون روز تا بعد

اومدم از بابت این همه مدت بد قولی عذرم رو بخوام  و امید وارم که منو به بزرگی و اون حس

 پاک و بزرگ جوونیتون ببخشید.حالم این مدت خیلی گرفتست نمیدونم چرا اما ظاهرا دوباره باید

برم به یه ر کود طولانی مدت.......

البته این با احوالات این مدتم خواهد خوند چون ایام امتحانات و کم کم اخر ترم هم داره میاد

پروژه هامم که همشون

خلاصه اینکه حلال کنید اگه کاراموزیم گذاشت حتما تابستون درست درمون میام

واسم دعا کنید در پناه حق

ندارم  اومدم از حرفای دلم بگم که اونم امشب ............

ازتون می خوام واسه منم دعا بکنید  شب خوش و در پناه حق

".................... "

ان دم که ذره ذره روحم اب شد کجا بودی    به سوگ دوری ز تو اشکها ریختم کجا بودی!

منو سکوت تنهایی شدیم همدمان بی نظیر  تو که یاور سکوت و دوستدار تنهایی بودی کجا بودی

تابوت روحم را زمانه چه غریبانه میبرد به گور       تو که اشنای هر غریب بودی کجا بودی

اسمان نگاه خسته ام به تو چشم دوخته بود             نیامدی دلم می گرفت سراغت کجا بودی

ته مانده های روز را با غروب و سکوت سرمی کنم      ندیدی من همان حس غروبم کجا بودی

جزیره نا مسکون دلم پذیرای میهمانی نبود    فقط تو بودی که به این خرابه سر زدی کجا بودی

سکوت لبانم انچنان معصوم بغض کرده بود     که گویی این طلسم جادوی توست کجا بودی

به یاد تو هر شب کنار کوچه سبز رفاقت نشسته ام   تا دمی بیاسایم و بگیرم نشانی زتوکجا بودی

به خاطرتو من اراسته کردم اتاق را به یاس    تا که شاید بخاطر یاس ها بمانی کنارم  کجا بودی

اینک به یاد تو می گریزم ز تقدیر و روزگارتا که شاید ببینم توراهرجا که هست یادگارکجا بودی

دیشب برای تونظامنامه قلبم را تدوین کرده ام  به یادشیرین توانراصدبارمرورکرده ام کجا بودی 

تو ای شهاب اتشین اسمان غروبی تمام هستی ام

 بدان تا هستم و هست دوست دارمت انچنان که دوست داریم کجا بودی؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 با سلام و شب بخیر اومدم خدمت دوستان تا بگم از دل خودم و دل نوشته هام وسایلم زیرو رو می کردم که چشمم به یه دفتر افتاد که زمانی واسه من اهمیت زیادی داشت....  اما وقتی این شعرمو خوندم خندم گرفت که من یه همچین شعری گفته بودم!!!!ولی بیشتر از هر چیز دیگه ای منو به عمق اون روزها و خاطره ها برد و این واسه من عزیز تر بود ....یادش بخیر

از دوستای خودم اونایی که این شعر رو می خونن خواهش می کنم بنا به اونچه که  درک می کنن یه اسم واسه این شعر انتخاب بکنن حالا هر کسی بنا به میل خودش  .خوشحال میشم کمکم بکنید در پناه حق و واسم دعا کنید اگه صلاح سرنوشتمه حتما یه بار دیگه اون روزا رو تجربه بکنم....

   به نام داور بر حق

  ادم به زمين ايد

               اين حادثه رويا نيست

               اين فرصت بي تكرار

                           عشق است معما نيست

      تقديم به شبي كه جرات نداشت  نصيب سر نوشتم بشه

      اما شد...  درست بهمن ماه سه سال پيش بود كه بد

        جور زده بودم به خاكي گريه امون نمي داد .

      يادمه صبح روز بعدش ميخواستم با يكي از بچه ها

     برم بيرون چه حالي داشتم با چشاي پف كرده و متورم

     كه انگاري اتيشو بگيرن جلو چشاتو بگن بفرما...

      فووووووووووووووووووووت

      بهمن ماه امسال هم اشك واسه چشام هديه شدن منتها

     سه سال پيش ميدونستم دردم چيه كه دارم زار زار

     گريه مي كنم اما بدبختي اينجاست كه بهمن ماه امسال

     نميدونم دردم چيه؟! ولي بازم گريه مهلت نميده فقط

     اينو ميدونم به هر چي كه نگاه مي كنم يا هر چيزي كه

     گوش   ميدم بهونه اي ميشه واسه...

     اره هيشكي اونيكه تو ميخواي نميشه اخه بدبخت دردت

     چيه؟ چرا دايم زل ميزني اين طرف اون طرف كاش

     اون  زمان ازت مي پرسيدم كي به تو جرات نگاه

     كردن به  چشماي منو داد كه الان با بيرحمي تموم

    ازت گرفتنش كاش ميتونستم جواب تموم  ندونسته هام

    بگيرم .اما بدون اون چيزايي كه از ديگرون نتظارداري

   اول تو وجود خودت پيداش كن و بعد بخواه!. بارها و

    بارها نگاهم    وجودم محبت رو درخواست مي كردن

  اما دريغ از ذره اي نگاه پرسشگر... ؟ ...

        از زمان ثانيه هاش و از ما اين عمر كه داره مثه برق و

         باد ميگذره ولي دريغ از اينكه بشينيو واسه يه لحظه هم كه  

           شده بهش فكر بكني...

       تنها  نيستم اما حس تنهايي مدام القا ميشه كاريش نميشه كرد

        به هر حال اينم واسه خودش و خودم عالميه ديگه......

        حرف ها دارم در دل   مي گزم لب به سكوت

به نام يگانه يكتا

"دايره بيهودگي"

    سر ان دارد دلم كه با تمام توان خويش به

   دنبال هويداي وجودم برود...

 چه راه درازي در پيش دارد

                    فرسنگ ها فاصله تا بودن من

 و چه افسوس وار است غصه غربتي كه تو به دنبا ل

   نايافته هاي خودت فاصله اي به اين عظمت

      وجودت را به تداوم زير و رو مي كني!