".................... "

ان دم که ذره ذره روحم اب شد کجا بودی    به سوگ دوری ز تو اشکها ریختم کجا بودی!

منو سکوت تنهایی شدیم همدمان بی نظیر  تو که یاور سکوت و دوستدار تنهایی بودی کجا بودی

تابوت روحم را زمانه چه غریبانه میبرد به گور       تو که اشنای هر غریب بودی کجا بودی

اسمان نگاه خسته ام به تو چشم دوخته بود             نیامدی دلم می گرفت سراغت کجا بودی

ته مانده های روز را با غروب و سکوت سرمی کنم      ندیدی من همان حس غروبم کجا بودی

جزیره نا مسکون دلم پذیرای میهمانی نبود    فقط تو بودی که به این خرابه سر زدی کجا بودی

سکوت لبانم انچنان معصوم بغض کرده بود     که گویی این طلسم جادوی توست کجا بودی

به یاد تو هر شب کنار کوچه سبز رفاقت نشسته ام   تا دمی بیاسایم و بگیرم نشانی زتوکجا بودی

به خاطرتو من اراسته کردم اتاق را به یاس    تا که شاید بخاطر یاس ها بمانی کنارم  کجا بودی

اینک به یاد تو می گریزم ز تقدیر و روزگارتا که شاید ببینم توراهرجا که هست یادگارکجا بودی

دیشب برای تونظامنامه قلبم را تدوین کرده ام  به یادشیرین توانراصدبارمرورکرده ام کجا بودی 

تو ای شهاب اتشین اسمان غروبی تمام هستی ام

 بدان تا هستم و هست دوست دارمت انچنان که دوست داریم کجا بودی؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 با سلام و شب بخیر اومدم خدمت دوستان تا بگم از دل خودم و دل نوشته هام وسایلم زیرو رو می کردم که چشمم به یه دفتر افتاد که زمانی واسه من اهمیت زیادی داشت....  اما وقتی این شعرمو خوندم خندم گرفت که من یه همچین شعری گفته بودم!!!!ولی بیشتر از هر چیز دیگه ای منو به عمق اون روزها و خاطره ها برد و این واسه من عزیز تر بود ....یادش بخیر

از دوستای خودم اونایی که این شعر رو می خونن خواهش می کنم بنا به اونچه که  درک می کنن یه اسم واسه این شعر انتخاب بکنن حالا هر کسی بنا به میل خودش  .خوشحال میشم کمکم بکنید در پناه حق و واسم دعا کنید اگه صلاح سرنوشتمه حتما یه بار دیگه اون روزا رو تجربه بکنم....