مدتهاست كه نيومدم اين دورو براشايد هيچ حسينتونست منو روونه اين قسمت از زندگيم بكنه ...با اينكه با خودم گفته بودم ديگه وبلاگ رو تعطيلش مي كنم اما ظاهرا جذبه و جبروت وجود رضا صادقي يه هوا بيشتر منو راهي اينجا كرد .همچين ميگم راهي انگار خودمم باورم شده كه ......
امروز تولد رضاست روزي كه يه رضاي ديگه دنيا اومد يه رضاي خدا.با اينكه با زدن اين حرف دوباره غم ها فرصت نفوذ كردن به حافظه ي دور و نزديكم رو پيدا مي كنن اما به روح داداش رضاي خودم تو امروز كه روز نداشته هاست (زنده هاي قبر ها) صلوات مي فرستم و طبق عادت معهود خودم اول واسه امرزش خودم و بعد واسه همه عزيزايي كه به درك جنس خودشون كه همون خاك كم ارزشه رسيدن و مامد عي هاي به ظاهر زنده ازش بي خبريم فاتحه مي خونم.
نميدونم شايد اگه الان زنده بود دور از جونه رضا بايستي همسن ايشون مي بود اما الان ديگه نيست و جاش رو اينجا با خاطره هاي نداشته خوب خالي ميزارم.نميدونم كه صدام رو ميشنوي يا نه اما اونيكه هنوز انتظارت رو ميكشه ديگه از پا در اومده كاش بودي و ميديدينه همون بهتر كه نيستي چون ديگه چيزي از وجودش نمونده .دارم ذره ذره شدن وجودش رو با غم زياد لمس مي كنم.اه لعنتلعنت به اين سرنوشت شوم...
و اما تولد رضا صادقي
خدا ميدونه چه قدر دنبال ادرسي از رضا گشتم اما خوب ديگه لياقت ادما رو خيلي وقته رو ترازوي موقعيت و مسافت وزن كردن و ظاهرا من ته صف موندم اما به هر صورت امروز واسه خاطر رضاي عزيز كه من اينجام .
مث هميشه خيلي حرف دارم و باز مث خيلي وقتا هنگ كردن و سكوت......
فقط اميدوارم كه روزاي زندگيش روز به روزبه روز تر بشه و دعاي هميشگي من در حق كسي كه بارها واسه هق هق من يه همفكر وواسه شادي و ارامش لحظه هام يه هم صدا
بوده : نونت گرم و ابت سرد اي رضاي خدا.
در پناه حق
یا علی
+ نوشته شده در
پنجشنبه بیست و پنجم مرداد 1386ساعت 16:31 توسط سر زده از راه |
