نون عشق میخورم منت نونوا ندارم

ایه های اه

vaysa-doonya — Wed, 02 Apr 2008 22:53:32 GMT

به نام او که اوست تنها ترین من...

با سلام خدمت دوستان عزیزی که هر چند مدت یه باری این وجود رو تحمل می کنن!

بعد مدتی اومدم به این خراب اباد سر بزنم که یکی از دوستان یه مطلب رو نوشته بودن که واسه خودم خیلی جالب بود اما حقیقتا دو خط اخرش منو به شدت گیج کرده امیدوارم اگه گذرتون این طرفا افتاد حتما این قضیه رو روشن بکنید ممنون میشم.از بابت اینکه منت گذاشتید هم سپاسگزارم.

زندگي در گذر است
اين كه چطور وچگونه آن گذرد مسله اي است
زندگي تشنه ثانيه هاست
تشنه عمر گران آدمي است
زندگي حاصل اين ثانيه هاست
حاصل عمر گران بشري است
بشري زاده خاك بي وجودي است
كه اكنون پاي بر بي وجودي نهادست
كه گه گاهي خاك نيز از آن شرم سار است
اما كه خاك كس نيست در سرشت آدمي
چون زاده روح ايزدي است.

و این دل گفته فروغ که شنیدنش خالی ازلطف نیست

اه ای زندگی منم که هنوز

با همه پوچی از تو لبریزم

نه به فکرم که رشته پاره کنم

نه بر انم که از تو بگریزم...

اصلا تو این لحظه انگار زندگی جریان نداره.

بهنر انست که رنگ را بردارم و روی تنهایی خود نقشه مرغی بکشم!

در پناه حق

نیمه شب متروک...

vaysa-doonya — Fri, 01 Feb 2008 22:19:18 GMT

به نام خداوندگاری که عرش کبریایی اش از اشک یتیمی می لرزد...

"لیلی بی مجنون"

صاحب ان قلعه دور

به کنج این قفس نشست

غریبه ای که مست عشق

با همه کوچکی اش

دلم ربودو بر نگشت...

رهرو شب ز کوچه ای خواب ستاره دیده بود

غافل از ان یاد کبود که عاشقی ندیده بود

با همه حقارتش مجنون را دست بسته بود!

ای کاش لیلی را هنوز مجنون هم ندیده بود!

شروع ان قصه تلخ شروع یک فسانه بود

که اشک من در این قفس ویرانه ان قلعه بود

ای باور ساده من!جور زمانه را ببین

شاید که این اه دلت زمانه را رحم اورد!؟

به گوش خود فرو کن نغمه بی کسی را

شاید که شاه عشقت روشن کند شبی را!

من و ...........

vaysa-doonya — Thu, 16 Aug 2007 13:00:31 GMT

به نام داور بر حق يگانه مطلق

رنگه ما رنگ عشقه   عشقمونم يه رنگه

                              ساده بگم تا زنده ام مشكي برام قشنگه

                          بعضي ميگن كه حرفه بعضي ميگن كه و همه

                                   اونيكه مبتلا نيست نمي تونه بفهمه

با سلام و اما جواب...

مدتهاست كه نيومدم اين دورو برا شايد هيچ حسي نتونست منو روونه اين قسمت از زندگيم بكنه ...با اينكه با خودم گفته بودم ديگه وبلاگ رو تعطيلش مي كنم اما ظاهرا جذبه و جبروت وجود رضا صادقي يه هوا بيشتر منو راهي اينجا كرد .همچين ميگم راهي انگار خودمم باورم شده كه ......

امروز تولد رضاست روزي كه يه رضاي ديگه دنيا اومد يه رضاي خدا.با اينكه با زدن اين حرف دوباره غم ها فرصت نفوذ كردن به حافظه ي دور و نزديكم رو پيدا مي كنن اما به روح داداش رضاي خودم تو امروز كه روز نداشته هاست (زنده هاي قبر ها) صلوات مي فرستم و طبق عادت معهود خودم اول واسه امرزش خودم و بعد واسه همه عزيزايي كه به درك جنس خودشون كه همون خاك كم ارزشه رسيدن و ما       مد عي هاي به ظاهر زنده ازش بي خبريم فاتحه مي خونم.

نميدونم شايد اگه الان زنده بود دور از جونه رضا بايستي همسن ايشون مي بود اما الان ديگه نيست و جاش رو اينجا با خاطره هاي نداشته خوب خالي ميزارم.نميدونم كه صدام رو ميشنوي يا نه اما اونيكه هنوز انتظارت رو ميكشه ديگه از پا در اومده كاش بودي و ميديدي    نه همون بهتر كه نيستي چون ديگه چيزي از وجودش نمونده .دارم ذره ذره شدن وجودش رو با غم زياد لمس مي كنم.اه لعنت لعنت به اين سرنوشت شوم...

        و اما تولد رضا صادقي

خدا ميدونه چه قدر دنبال ادرسي از رضا گشتم اما خوب ديگه لياقت ادما رو خيلي وقته رو ترازوي موقعيت و مسافت وزن كردن و ظاهرا من ته صف موندم اما به هر صورت امروز واسه خاطر رضاي عزيز كه من اينجام .

مث هميشه خيلي حرف دارم و باز مث خيلي وقتا هنگ كردن و سكوت......

فقط اميدوارم كه روزاي زندگيش روز به روز به روز تر بشه و دعاي هميشگي من در حق كسي كه بارها واسه هق هق من يه همفكر وواسه شادي و ارامش لحظه هام يه هم صدا

بوده : نونت گرم و ابت سرد اي رضاي خدا.

در پناه حق

یا علی

بعد از مدتها

vaysa-doonya — Sat, 28 Jul 2007 14:17:04 GMT

با سلام و تبريك عيد گذشته خدمت دوستاي خوب

بعد از مد تها اومدم كه به قولم عمل كرده باشم و واسه خودم جالب بود كه تو اين پست

40 توصيه واسه ارامش رو بزارم كه اول از همه بدرد خودم ميخوره اميد وارم كه براي شما هم حداقل يه راهش جواب بده . راستي از اينكه يه كوچولو طولاني من شرمنده

ü با دوستي رازد ار درد دل كنيد.

ü با غبا ني كنيد.

ü اشك بريزيد.

ü پاكيزه باشيد.

ü به صداي اواز پرندگان گوش بسپاريد.

ü نظم را رعايت كنيد.

ü طلوع و غروب خورشيد را تما شا كنيد.

ü صادق باشيد.

ü گل ها را ببوييد.

ü به كساني كه دوستشان داريد ابراز علاقه كنيد.

ü به دامان طبيعت برويد.

ü همه كاينات را دوست بداريد.

ü ساعت مچي را رها كنيد.

ü گاهي شقيقه هايتان را ماساژ دهيد.

ü بيش از 10 ساعت در رختخواب نمانيد.

ü مودب و مهربان باشيد.

ü موهاي خود را شانه بزنيد.

ü به قولهايتان عمل بكنيد.

ü موسيقي ملايم گوش كنيد.

ü مشكلات خود را بنويسيد.

ü هميشه لبخند بزنيد.

ü ليستي از موفقيت هايي كه تا كنون كسب كردهايد را فراهم كنيد.

ü گاهي نفس عميق بكشيد.

ü مثبت انديش باشيد.

ü هر روز استحمام كنيد.

ü خود وديگران را ببخشيدو بخشش كنيد.

ü شير بخوريد.

ü گذشته ها را رها كنيدو به امروز فكر كنيد.

ü ظرفي پر از ميو ه را تماشا كنيد.

ü هر روز 8 ليوان اب بنوشيد.

ü براي رسيدن به اهداف خود برنامه ريزي كنيد.

ü تغذيه مناسب داشته باشيد.

ü اهداف خود را براي زندگي تعيين كنيد.

ü به ميزان كافي استراحت كنيد.

ü راز نگهدار باشيد.

ü ليستي از كار هايي كه تا به حال براي انها تشويق شده ايد بنويسيد.

ü به خود وديگران احترام بگذاريد.

ü به خدا ايمان داشته باشيد.

ü به جريان رود نگاه كنيد.

ü هرگز فراموش نكنيد كه انسانيد.

با هم دعا کنیم

vaysa-doonya — Thu, 24 May 2007 06:55:15 GMT

دیروزم روز پرستار بود روز مادر من که همینجا پشت این پنجره های بسته دستاشو می بوسم و خدا میدونه که چه قدر دوسش دارم اما شاید به زبوننیاوردنش به قول یکی از دوستام از سر غرور کاذ بم باشه با اینکه دیر شد و من شرمنده ام ولی حرمتش واسه من یه چیزی بالا تر از این حرفاست و بازم از مادر خودم و همه زینب های خدا که به نیابت از پرستار عالم "حضرت زینب(ص)" سفید پوش شدن واسه نجات دادن جون همه تشکر می کنم روزشون مبارک

و اما ۳ خرداد سالروز فتح خرمشهر بزرگترین د ژی که فتحش صبر لازم داشت وهمت بزرگی رو درخواست می کرد رو هم تبریک میگم امیدوارم که به حرمت خونهایی که ریخته شد اشکهایی که دیده شد و جونهایی که هدیه شد ماها بتونیم کمی انسانیت رو از خودمون مایه بزاریم و خرج بکنیم ازش ...

به امید اون روز تا بعد

vaysa-doonya — Thu, 24 May 2007 06:27:20 GMT

با سلام خدمت دوستای خوبی که تا اینجا همراه من بودن

اومدم از بابت این همه مدت بد قولی عذرم رو بخوام و امید وارم که منو به بزرگی و اون حس

پاک و بزرگ جوونیتون ببخشید.حالم این مدت خیلی گرفتست نمیدونم چرا اما ظاهرا دوباره باید

برم به یه ر کود طولانی مدت.......

البته این با احوالات این مدتم خواهد خوند چون ایام امتحانات و کم کم اخر ترم هم داره میاد

پروژه هامم که همشون

خلاصه اینکه حلال کنید اگه کاراموزیم گذاشت حتما تابستون درست درمون میام

واسم دعا کنید در پناه حق

vaysa-doonya — Wed, 16 May 2007 21:25:00 GMT

نمی دو نم امشب چم شده اعصابم به هم نریخته (بر عکس همیشه)اما دل و دماغ انجام دادن کارامو

ندارم اومدم از حرفای دلم بگم که اونم امشب ............

ازتون می خوام واسه منم دعا بکنید شب خوش و در پناه حق

vaysa-doonya — Tue, 15 May 2007 22:35:38 GMT

".................... "

ان دم که ذره ذره روحم اب شد کجا بودی به سوگ دوری ز تو اشکها ریختم کجا بودی!

منو سکوت تنهایی شدیم همدمان بی نظیر تو که یاور سکوت و دوستدار تنهایی بودی کجا بودی

تابوت روحم را زمانه چه غریبانه میبرد به گور تو که اشنای هر غریب بودی کجا بودی

اسمان نگاه خسته ام به تو چشم دوخته بود نیامدی دلم می گرفت سراغت کجا بودی

ته مانده های روز را با غروب و سکوت سرمی کنم ندیدی من همان حس غروبم کجا بودی

جزیره نا مسکون دلم پذیرای میهمانی نبود فقط تو بودی که به این خرابه سر زدی کجا بودی

سکوت لبانم انچنان معصوم بغض کرده بود که گویی این طلسم جادوی توست کجا بودی

به یاد تو هر شب کنار کوچه سبز رفاقت نشسته ام تا دمی بیاسایم و بگیرم نشانی زتوکجا بودی

به خاطرتو من اراسته کردم اتاق را به یاس تا که شاید بخاطر یاس ها بمانی کنارم کجا بودی

اینک به یاد تو می گریزم ز تقدیر و روزگارتا که شاید ببینم توراهرجا که هست یادگارکجا بودی

دیشب برای تونظامنامه قلبم را تدوین کرده ام به یادشیرین توانراصدبارمرورکرده ام کجا بودی

تو ای شهاب اتشین اسمان غروبی تمام هستی ام

بدان تا هستم و هست دوست دارمت انچنان که دوست داریم کجا بودی؟!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

با سلام و شب بخیر اومدم خدمت دوستان تا بگم از دل خودم و دل نوشته هام وسایلم زیرو رو می کردم که چشمم به یه دفتر افتاد که زمانی واسه من اهمیت زیادی داشت.... اما وقتی این شعرمو خوندم خندم گرفت که من یه همچین شعری گفته بودم!!!!ولی بیشتر از هر چیز دیگه ای منو به عمق اون روزها و خاطره ها برد و این واسه من عزیز تر بود ....یادش بخیر

از دوستای خودم اونایی که این شعر رو می خونن خواهش می کنم بنا به اونچه که درک می کنن یه اسم واسه این شعر انتخاب بکنن حالا هر کسی بنا به میل خودش .خوشحال میشم کمکم بکنید در پناه حق و واسم دعا کنید اگه صلاح سرنوشتمه حتما یه بار دیگه اون روزا رو تجربه بکنم....

تقدیم به اون شب منفور که امیدوارم هیچوقت سراغ روزگار ادما نیاد

vaysa-doonya — Fri, 04 May 2007 21:55:49 GMT

به نام داور بر حق

ادم به زمين ايد

اين حادثه رويا نيست

اين فرصت بي تكرار

عشق است معما نيست

تقديم به شبي كه جرات نداشت نصيب سر نوشتم بشه

اما شد... درست بهمن ماه سه سال پيش بود كه بد

جور زده بودم به خاكي گريه امون نمي داد .

يادمه صبح روز بعدش ميخواستم با يكي از بچه ها

برم بيرون چه حالي داشتم با چشاي پف كرده و متورم

كه انگاري اتيشو بگيرن جلو چشاتو بگن بفرما...

فووووووووووووووووووووت

بهمن ماه امسال هم اشك واسه چشام هديه شدن منتها

سه سال پيش ميدونستم دردم چيه كه دارم زار زار

گريه مي كنم اما بدبختي اينجاست كه بهمن ماه امسال

نميدونم دردم چيه؟! ولي بازم گريه مهلت نميده فقط

اينو ميدونم به هر چي كه نگاه مي كنم يا هر چيزي كه

گوش ميدم بهونه اي ميشه واسه...

اره هيشكي اونيكه تو ميخواي نميشه اخه بدبخت دردت

چيه؟ چرا دايم زل ميزني اين طرف اون طرف كاش

اون زمان ازت مي پرسيدم كي به تو جرات نگاه

كردن به چشماي منو داد كه الان با بيرحمي تموم

ازت گرفتنش كاش ميتونستم جواب تموم ندونسته هام

بگيرم .اما بدون اون چيزايي كه از ديگرون نتظارداري

اول تو وجود خودت پيداش كن و بعد بخواه!. بارها و

بارها نگاهم وجودم محبت رو درخواست مي كردن

اما دريغ از ذره اي نگاه پرسشگر... ؟ ...

از زمان ثانيه هاش و از ما اين عمر كه داره مثه برق و

باد ميگذره ولي دريغ از اينكه بشينيو واسه يه لحظه هم كه

شده بهش فكر بكني...

تنها نيستم اما حس تنهايي مدام القا ميشه كاريش نميشه كرد

به هر حال اينم واسه خودش و خودم عالميه ديگه......

حرف ها دارم در دل مي گزم لب به سكوت

بشنو وبهانه مگیر دل من

vaysa-doonya — Sun, 22 Apr 2007 07:15:11 GMT

به نام يگانه يكتا

"دايره بيهودگي"

سر ان دارد دلم كه با تمام توان خويش به

دنبال هويداي وجودم برود...

چه راه درازي در پيش دارد

فرسنگ ها فاصله تا بودن من

و چه افسوس وار است غصه غربتي كه تو به دنبا ل

نايافته هاي خودت فاصله اي به اين عظمت

وجودت را به تداوم زير و رو مي كني!